سه شنبه, ۲۱ آذر ۱۳۹۶

محمدرضا حسینی دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی وارستگان که در هشتمین جشنواره فرهنگی وزارت بهداشت و در بخش گویندگی توانسته است رتبه نخست را به دست آورد، زندگی عاری از هنر را زندگی بی روح می‌داند و معتقد است فعالیت هنری و فرهنگی در دانشگاه‌های علوم پزشکی موجب رشد و متعالی شدن روح دانشجویان می‌شود.

سید محمدرضا حسینی دانشجوی رشته علوم آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی وارستگان مشهد و دانشجوی فعال در عرصه فرهنگی و هنری و نفر برگزیده در بخش گویندگی و اجرا هشتمین جشنواره فرهنگی وزارت بهداشت، از جمله دانشجویانی است که در کنار تحصیل خود به فعالیت‌های هنری نیز می‌پردازد و در این مسیر موفقیت‌های شایان توجهی کسب کرده است. وی که با تلاش در عرصه «هنر اجرا» توانسته است موفقیت‌های قابل توجهی را کسب کند، در گفتگویی با خبرنگار مفدا از فعالیت‌های خود و عوامل موفقیتش در این زمینه هنری می‌گوید.

گفتگوی زیر حاصل گپی دوستانه با این دانشجوی جوان و خوش آتیه کشورمان است.

مفدا: بفرمائید از چه زمانی فعالیت در عرصه هنری را شروع کردید؟

 از نوجوانی به کار هنری به ویژه صداپیشگی ، گویندگی و اجرا علاقه زیادی پیدا کردم، اما با توجه به فرصت‌های محدود دوره دبیرستان کمتر به سمت این حوزه حرکت کردم اما به نوعی به تمرین و یادگیری در این حوزه پرداختم.  بعد از ورود به دانشگاه در همان ترم یک تحصیلی فعالیتم را با اجرای مراسم مختلف مانند بزرگداشت روز معلم ، جشن‌های فارغ التحصیلی و ... شروع کردم. این در واقع شروعی برای فعالیتم به صورت جدی‌تر بود.

مفدا: چطور شد که به فکر شرکت در جشنواره فرهنگی افتادید و در زمان تحصیل چه تمریناتی را برای آمادگی و شرکت در جشنواره انجام می دادید؟

واقعیت این است که، اصلا قصد شرکت در جشنواره فرهنگی را نداشتم و شناختی هم نداشتم لذا می‌شود گفت که خودم هم شرکت نکردم حقیقت امر این است که مسئوول فرهنگی سابق دانشگاه ، دوست خوب و حامی همیشگی من در روزهای آخر مهلت ارسال آثار فیلم یکی از اجراهای من را به دبیرخانه ارسال کردند که از قضا انتخاب شد و به مرحله  کشوری رسید. درواقع من شناخت درستی از جشنواره نداشتم و از کم و کیف جشنواره آگاه نبودم و لذا علاقه‌ای هم نداشتم، اما این برداشت با حضور من در پردیس تئاتر تهران و حضور در جشنواره کاملا تغییر کرد. برخلاف تصورم با جشنواره‌ای مواجه شدم که با فاصله  نسبتا زیاد با تمامی رویدادهای دانشجویی دیگر فاخر ، باشکوه و در سطح کیفی بالایی بود.

مفدا: شما به عنوان نفر اول بخش گویندگی هشتمین جشنواره فرهنگی وزارت بهداشت، فکر می‌کنید برگزاری این چنین جشنواره‌هایی چه ضرورت و اهمیتی دارد؟

جشنواره‌ها و فستیوال‌ها اساسا در کنار ایجاد یک رقابت هدفمند ، هدفشان ترویج یک فرهنگ یا یک تفکر و نگرش فاخر است. جشنواره  فرهنگی وزارت بهداشت هم فارغ از موضوعات و مباحث سالانه که احتمالا به فراخور دغدغه و نیاز غالب جوانان انتخاب می‌شود دارای هدف بزرگی است و آن پوشیدن لباس گرانبهای هنر به جامه  سلامت است آنچنان که حضرت حافظ می‌گوید :

قلندران حقیقت به نیم جو نخرند /قبای اطلس آن کس که از هنر عاریست


مفدا: تاکنون برای گویندگی آموزش خاصی دیده‌اید و آیا به طور حرفه‌ای به آن می‌پردازید؟ فکر می‌کنید لازمه کار حرفه‌ای در هنر برای یک دانشجو چیست؟

 آموزش مستقیمی در رابطه با گویندگی و اجرا ندیده‌ام، اما چون محیط خانواده  خالی از ادبیات نبوده و به واسطه  کار حرفه‌ای خواهرم در زمینه  گویندگی اخبار دور از این حوزه نبوده‌ام ، لذا غیر مستقیم در محیط آموزشی قرار گرفتم و تلاشم برای رسیدن به اجراهای حرفه‌ای‌تر و قوی‌تر کمتر توانست به نتیجه برسد.

مفدا: چطور می‌توانید هم به فعالیت هنری و هم به تحصیل به طور همزمان بپردازید؟

به هر حال کار هنری کردن هم شیرین است هم سختی‌های خاص خودش را دارد . اما به طور کلی معتقدم کار هنری همواره باید در زندگی حضور داشته باشد ، فارغ از موقعیت تحصیلی ، شغلی و یا اجتماعی ... هنر از ضروریات زندگی است . همان طور که بدون آب و هوا زندگی ممکن نیست، بدون هنر زندگی لطفی ندارد؛ اما اینکه هر فردی تا چه حد در هنر پیشرفت کند و رویکردش نسبت به هنر تا چه حد حرفه‌ای یا تفریحی باشد موضوعی است که به فراخور اولویت‌های هر فرد تعریف می شود. آنچنان که دیده‌ایم که افراد بزرگ و تاثیر گذار بسیاری مانند دکتر علی اکبر ولایتی ، دکتر محمد اصفهانی و مرحوم افشین یداللهی از افرادی بوده‌اند که هر سه در کنار تحصیل در رشته پزشکی در حیطه  مورد علاقه  خود از تاریخ گرفته تا شعر و آواز به هنر پرداخته‌اند و اتفاقا در آن تبدیل به شاخص‌ترین و ذائقه‌سازترین افراد شده‌اند. لذا فکر می‌کنم می‌شود در کنار تحصیل کار هنری را به صورت حرفه‌ای دنبال کرد و این دو منافاتی با هم ندارند.

مفدا: به نظر شما فعالیت‌های هنری تا چه میزان می‌تواند در رشد فکری، اجتماعی و شغلی دانشجویان موثر باشد؟

فعالیت‌های هنری و فرهنگی حتما در رشد فکری موثر هستند، از این جهت که هر هنری و هر فعالیت هنری انسان را بزرگ‌تر و متعالی‌تر می‌کند. امروز فقط داشتن توانایی حل مسائل علمی و افزایش دانش کافی نیست ، آنچه باعث رشد فکری و نهایتا تمایز افراد می‌شود مهارت‌هایی است که حتما برای رشدشان نیاز به حضور فعال در حوزه‌های هنری است.

مفدا: فکر می‌کنید مهمترین مشکلاتی که در حوزه فعالیت‌های هنری و فرهنگی در دانشگاه ها وجود دارد، چیست؟

معتقدم چیزی به نام بزرگترین مشکل وجود ندارد! مشکلات همه جا هست ، در هنر هست ، در اشتغال هست ، در کارآفرینی در جامعه ، در ورزش ، در حوزه های علمی و آکادمیک وجود دارد. ایران و غیر ایران هم ندارد! مشکل ، جزء لاینفک کار حرفه‌ای کردن است و همین مشکلات هستند که  انسان‌ساز است ، همین محدودیت‌ها و سختی‌هاست که انسان را رشد می‌دهد و بزرگ می کند.  فکر می‌کنم برداشت ما از "مشکلات" باید تغییر کند، باید مشکلات را پله‌ای ببینیم که برای بالارفتن از آنها نیاز به کسب مهارت داریم . گاهی مشکلات ممیزی‌هاست گاهی مشکلات مالی است و گاهی عدم اعتماد مسؤولان و بزرگترها ... اگر این‌ها نباشد کار کردن چه ارزشی دارد؟   این مشکلات را می شود با کسب مهارت‌های فردی و توسعه آنها تبدیل به فرصت‌هایی برای متفاوت شدن و به تبع آن موفق شدن کرد. به نظرم نوع نگرش یعنی همه چیز.

به نظرم فعالیت‌هایی که در غالب فوق برنامه در دانشگاه‌ها وجود دارد در راستای پیشرفت دانشجویان قرار دارد و فضاساز است. اینکه در کنار درس، کلاس و امتحان موقعیتی  باشد که دانشجویان بتوانند استعدادهایشان را  شکوفا کنند و شروعی باشد برای پرداختن به هنری نعمت و موهبتی است که باید از آن بهره‌مند شد.

مفدا: از مردادماه امسال هر دانشگاه علوم پزشکی کشور در حوزه فرهنگی و دانشجویی دارای یک وب سایت خبری با عنوان «مفدا» شده است، "مفدا" به شما که دانشجوی فعال فرهنگی هستید، چه کمکی کرده است؟

 رسانه فرهنگی و دانشجویی دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور رسانه  فاخری است که تحت عنوان «مفدا» شروع به کار کرده است در کنار وحدت رویه‌ای که به اطلاع رسانی فعالیت‌های دانشجویان علوم پزشکی داده است ، می‌تواند ذهن دانشجویان فعال و ایده‌پرداز در حوزه‌های مختلف هنری را باز کند. مفدا می‌تواند محرکی باشد برای خلاقیت‌ها و جسارت هایی که شاید بدون وجود چنین رسانه‌ای در پستوی ذهن‌ها خاک می‌خورد.