دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶

از فعالیت‌های مسعود آخرتی دانشجوی علوم آزمایشگاهی وارستگان، می‌توان به دبیر کانون خیریه تبسم، عضو کانون هنرهای نمایشی بخش تهیه فیلم و کلیپ و کانون روابط عمومی مفدا وارستگان و ... اشاره کرد.
لطفا خودتون رو معرفی کنید؟
مسعود آخرتی دانشجوی ترم 8 علوم آزمایشگاهی، دبیر کانون خیریه تبسم، عضو کانون هنرهای نمایشی بخش تهیه فیلم و کلیپ و کانون روابط عمومی مفدا وارستگان هستم.
آیا فعالیت هایی که در دانشگاه دارید برای درسهاتون مشکلی ایجاد نکرده؟
مشکل که خیر فقط برای اجرای بعضی برنامه ها مجبور می شدیم بعضی از کلاس ها را نرویم که البته با استفاده از جزوه هم کلاسی هایمان، عدم حضور را جبران کردیم
چه مدت هست که کار فرهنگی انجام میدید؟
از ترم یک که وارد وارستگان شدم فعالیت خودم را شروع کردم البته از آنجایی که وارستگان سومین سالی بود که دانشجو میگرفت واحد فرهنگی به وسعت و فعال بودن کنونی نبود و با دو تن از دوستانم میلاد خواجویی و امین علایی وارد کانون فرهنگی شدیم و با کارشناس وقت دانشجویی و فرهنگی خانم رسولی برای مراسمات و جشن ها بارش افکار و ایده پردازی میکردیم و هر ترم فعالیت ها گسترده تر میشد و کیفیت بهتری داشت.
از اینکه رشته علوم آزمایشگاهی رو انتخاب کردید راضی هستید؟
این رشته جزو علایقم نبود اما الان راضی هستم ولی با توجه به اینکه در کانون های مختلف فعالیت کردم و مهارت ها و توانمندی های مختلفی در خودم می بینم، شاید ادامه راهم در این مسیر نباشد
این رشته در حال حاضر شرایط کاری خوبی دارد اما با توجه به اتوماسیون شدن، افرادی دراین رسته می توانند موفق باشند که مهارتهای کاملا متمایزی از سایرین داشته باشند.
نظرتون راجع به تعداد زیاد کانون های دانشگاه چی هست و چه پیشنهادی به کانون برای بالا بردن سطح فعالیت ها و هدف دار شدنشون میدید؟
تعداد زیاد کانون ها باعث میشود دانشجویان با توجه به علاقه و توانمندیشون حیطه فعالیت خودشان را انتخاب کنند و بهتر است برای  بالا بردن سطح فعالیت ها دانشجویان سازماندهی، پیگیری و مسئولیت پذیری بیشتری داشته باشند تا منجر به حرکت منسجمی شود.
آیا انجام کار فرهنگی در دانشگاه نیاز هست یا صرفا اولویت اول و آخر بایستی آموزش های علمی باشد؟
به نظر من درس خواندن تنها، فرآیند لذت بخشی نیست، اینکه فقط در کلاس ها شرکت کنیم و درس بخوانیم، نتیجه آن تنها رشد تک بعدی است
اما ورود به کانون های فرهنگی موجب لذت بخش بودن حضور در دانشکده میشود، به عنوان نمونه من این ترم واحد تئوری نداشتم اما هفته حداقل 3 بار به وارستگان برای انجام کارهای فرهنگی، حضور در کلاس های عملی به عنوان TA استاد و ... می آمدم، واقعا دانشگاه برام الان لذت بخش و تصور دور شدن و نیامدن برایم ناراحت کننده است، در حالی که بعضی از دانشجویان رتبه های اول تا سوم با وجود آنکه زمان زیادی برای درس خواندن می گذرانند دوران دانشجویی لذت بخشی ندارند و حتی از نیامدن به دانشکده خوشحال می شوند و تنها کلاس ها را شرکت میکنند، به نظر من هر کسی هر جایی باشد باید محیط را برای خودش مفرح و جذاب نماید، درس خواندن شاد، اثر بخش تر خواهد بود، برای ما که کار فرهنگی میکنیم حتی اگر درس نداشته باشیم دوست داریم که در وارستگان باشیم
حرف آخر؟
سعی کنید تک بعدی نباشید و استعداد ها و مهارت های خودمان را کشف کنیم و به دیگران به اشتراک بگذاریم، حضور در کانون ها مختلف موجب ارتقای توانایی ها و ارتباطات اجتماعی و دوری از رکورد دانشجو می شود و به نحوی شبکه سازی برای آشنایی بیشتر با افراد و مجموعه های مختلف می گردد، شرکت در حرکت های گروهی فرهنگی لازمه زندگی مدرن امروزی است.